ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਚਰਨ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿੱਕੇ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਦਸਤਾਰ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੰਨੇ ‘ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਨੋਟ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਖੋ ਜਾਣ ਦੀ ਦੁਖਤ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇਕ ਖਾਸ ਯਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ। “ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇਕ ਅਣਮੁੱਲਾ ਨੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਸੌਪਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ,” ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਿਖਿਆ।
![]()
ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਅਪਾਰ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਲਈ ਸਦਾ ਰਿਣੀ ਰਹਾਂਗੇ।” ਇਹ ਨੋਟ ਨਾ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਦੁਖ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਭਾਏ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਲ ਹੈ।
ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਸਦਮਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਾਂ ਸਿਰਫ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਰਾ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਬੜੀ ਰਾਏ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਬਹੁਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹਾਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਔਕੜ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ।
ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਚਰਨ ਕੌਰ ਵੱਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਦੁਖ-ਦਾਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਅਰਥ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋਕੇ ਆਪਣੀ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਸਮੀਖਿਆ ਨੂੰ ਦੁਆਵਾਂ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਰ ਦੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਗੱਲ ਬੇਹੱਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਚਰਨ ਕੌਰ ਜੇਹੀ ਯਾਦਾਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਹੈ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਦਾਸੀ ਹੋਣਾ।
ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦਾ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਸਿਕ ਅਦਾਇਗੀ ਬੇਹੱਦ ਅਲੱਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਾਣਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨਵਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਸਲਿਆਂ ‘ਤੇ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।
ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ, ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸੰਗਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹਿੱਤ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਦਾਤਮਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਬਲਕੌਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਚਰਨ ਕੌਰ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਤੇ ਆਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ।